آیین دادرسی مدنی

تامین خواسته

تامین خواسته

قانونگذار در ماده ۱۰۸ قانون آ.د.م به موضوع تامین خواسته پرداخته است. با توجه به بندهای چهارگانه ماده مذبور، موارد صدور آن را می توان به دو دسته کلی تقسیم نمود.

  1. صدور قرار تامین خواسته بدون اخذ تامین از خواهان
  2. صدور قرار تامین خواسته مستلزم دادن تامین از سوی خواهان می باشد.

تعریف

خواهان دعوا برای به دست آوردن مال، اعم از عین معین یا کلی اقدام به طرح دعوا می نماید.

برای آنکه به دست آوردن محکوم به را تضمین نماید درخواست تامین می دهد. بدین منظور پیشاپیش مال موضوع دعوا یا معادل آن را از اموال خوانده توقیف می نماید.

ویژگی

  1. قرار است
  2. یک قرار تامینی است
  3. موضوع تامین با موضوع دعوا یکسان می باشد.

آثار ایجاد:

  • ایجاد حق تقدم

صدور قرار تامین برای خواهان نسبت به آن مال ایجاد حق تقدم می نماید.

البته ایجاد حق تقدم منوط به اجرا و توقیف مال است.

حق تقدم به این صورت تحقق می یابد که ابتدا مطالبات آن شخص از محل عین آن مال یا حاصل فروش تامین می شود.

  • زمانی که خواسته عین معین نباشد یا عین معین است ولی توقیف همان عین معین ممکن نیست. معادل بهای آن خواسته از اموال خوانده توقیف می شود.
  • ممنوعیت نقل و انتقال اموال توقیفی

این ممنوعیت شامل تمام انواع نقل و انتقال اعم از رهنی، شرطی، قطعی می باشد. مبادرت به انجام آن موجب بطلان انتقال است. هرگونه قرارداد یا تعهدی که به ضرر خواهان تامین خواسته باشد نیز نافذ نیست مگر او رضایت بدهد.

نکته حائز اهمیت عدم تاثیر صدور قرار تامین خواسته در اصل دعوا است. این بدین منظور است که صدور این قرار به معنی محق بودن خواهان نیست.

شرایط درخواست تامین خواسته

صدور این قرار مستلزم در خواست خواهان است. دادگاه هیچ گاه راسا نسبت به آن اقدام نمیکند.

نکته مهم و آزمونی در این خصوص، نقص شرایط  درخواست تامین خواسته است. چنانچه شرایط لازم رعایت نشده باشد، دادگاه نسبت به آن قرار رد درخواست صادر می کند.

این قرار رد قطعی است و قابل اعتراض توسط هیچ یک نمی باشد.

افرادی که می توانند درخواست تامین خواسته نمایند:

  • خواهان دعوای اصلی
  • خواهان دعوای تقابل ( خوانده دعوای اصلی) نسبت به دعوای متقابل
  • وارد ثالث اصلی
  • وارد ثالث تبعی اگر برای حمایت و تقویت موضع خواهان وارد شده باشد

این درخواست در صلاحیت دادگاهی است که صلاحیت رسیدگی به اصل دعوا را دارد.

عدم رعایت موضوع صلاحیت دادگاه در ارائه درخواست موجب رد درخواست  می گردد.

اما این صلاحیت ضرورت رسیدگی به قرار و اصل دعوا در یک شعبه را اقتضا نمی کند.

روش ارائه درخواست تامین خواسته
  1. قبل از تقدیم دادخواست یعنی قبل از آنکه خواهان اقدام به طرح دعوا کند درخواست صدور قرار تامین خواسته را می دهد.

اما باید ضرورتا دادخواست راجعبه اصل دعوا را ظرف ده روز از تاریخ صدور قرار تامین خواسته تقدیم نماید.

عدم اقدام به صورت فوق باعث می شود دادگاه با درخواست خوانده اقدام به رد درخواست نماید.

  1. ارائه درخواست تامین خواسته همراه با دادخواست دعوای اصلی
  2. در جریان دادرسی

امکان ارائه درخواست در این مقطع بصورت کتبی و شفاهی امکان پذیر است. در هر مرحله اعم از بدوی، تجدید نظر، واخواهی  که باشد می تواند اقدام نماید.

البته مهم است که ما قبل ختم دادرسی این درخواست ارائه گردد.

نکته مهم: عدم امکان ارائه این درخواست در مرحله فرجام خواهی در دیوان عالی کشور می باشد. زیرا ماهیت رسیدگی برای دیوان فقط برسی است. در صورت نقض و عودت به دادگاه های پایین تر این امکان همچنان موجود است.

جهت تماس با ما و یا ثبت سفارش محصولات فروشگاه نقش راه آینده ، میتوانید از دکمه زیر استفاده کنید.

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *